وقتی خوب فکر می کنم از خودمم تعجب می کنم که چطور زیر اعتقادات خودم پا گذاشتم ومحکم نبودم

کاشکی محکم جلو همه می ایستادم.خدایا سراسر ................پر شده از اشتباه که دیگه هیچ فایده

ایی نداره....دوست دارم خدا جون دلت کمی برام بسوزه با من لج نکن.......تو رو به بزرگیت بهم رحم کن

چیکار باید بکنم.......از زن بودن خودم هم بدم اومده....چرا زندگی با من لج کردی ...خسته شدم از کج

فهمان اطراف.....نمی تونم دیگه ایثار کنم نمی تونم روحمو بالا ببرم .....شما که منو می شناختی عزیز

دلم چرا پس گذاشتی ؟!کجای من نوشته ایثار گر.......اخ لعنت به هرچی احساس .می کشمت.نابودت

 می کنم......باید هرچی احساسه و نابود کنم و تبدیل به یک آدم یخ شم......حق من نبود............من

موندم از این همه اعتماد به نفس بعضی از این دو پا ها.................کمی عصبی ام.برام دعا کنید ......

التماس دعا