امروز لاکپشت مو بردم آزاد کردم  

یک ندای درونی بود ، ترسیدم  سریع  در تراس و باز کردم  چشماش بسته بود

چند بار تکونش دادم واکنشی نشون نداد یک لحظه ترسیدم دوست نداشتم مرگش و

ببینم  برگ کاهو رو جلوش انداختم و ...بالاخره تصمیمم و گرفتم.......وقتی

برگشتم بوی کاهو مستش کرده بود خیلی سر حال سرش و از لاکش بیرو ن

انداخته بود ........این و حس می کنم بهر حال تو عالم خودش در حد خودش درک

داره ....و از آزادیش خوشحال.............به این فکر می کنم این که لاکپشت بود دل

از دست دادنش و نداشتم ......چه برسه به..... گرچه زمان همه چیز و حل می کنه

 حس خوبی دارم.ایشالله که  آزادیش واس  منم خوش یومن باشه .

*پی نوشت

امروز جمله قشنگی و در مجله موفقیت خوندم:

                    "هیچ اتفاقی،اتفاقی نیست"

التماس دعا