یك پسر كوچك از مادرش پرسید:چرا گریه میكنی؟ مادرش به او گفت : زیرا من یك زن

هستم.پسر بچه گفت : من نمی فهمم.مادرش او را در آغوش گرفت و گفت:تو هیچ گاه

نخواهی فهمید! بعدها پسر كوچك از پدرش پرسید:چرا مادر بی دلیل گریه میكند؟ پدرش تنها

توانست به او بگوید:تمام زنها برای هیچ گریه میكنند. پسر كوچك بزرگ شدو به یك مرد تبدیل

گشت. ولی هنوز نمی دانست كه چرا زنها بی دلیل گریه میكنند. بلاخره سوالش را برای

خداوند مطرح كرد و مطمئن بود كه خدا جواب را میداند.او از خدا پرسید:خدایا چرا زنها به

آسانی گریه می كنند؟ خدا گفت زمانی كه زن را آفریدم میخواستم كه او موجود بخصوصی

 باشد . بنابراین شانه های او را آنقدرقوی آفریدم تا بار همه دنیا را به دوش بكشد و همچنین

شانه هایش آنقدر نرم باشد كه به بقیه آرامش دهد.من به او یك نیروی درونی قوی دادم تا

توانایی تحمل زایمان بچه هایش را داشته باشد و وقتی آنها بزرگ شدند توانایی تحمل بی

اعتنایی آنها را نیز داشته باشد.به او توانایی دادم كه در جایی كه همه از جلو رفتن نا امید

شده انداو تسلیم نشود و همچنان پیش برود

پی نوشت :

سلام شاید قدیمی باشه ولی بازم قشنگه...التماس دعا ...سال نو شما هم پر برکت